Techie IT
×
गृहपृष्ठसाहित्यसिन्जाको सम्झनामा

सिन्जाको सम्झनामा


मुग्लानको फेरो
अब सकिनै लाग्यो
रातबिरात कासे घारी काटे
चार कोशे झाडी छिरे
तेलपानीको उकालो उक्लिदै झर्दै
कर्णाली भेट्न दौडियेको भेरी तरेर
खेतै खेतको सुर्खेतमा एक रात बिश्राम लिदैछु ।

सर्प बेरिए झैँ बेरिदै
सुर्खेतबाट उकालो लाग्नु छ
ओढेको सिरक मिल्काएर
कुहिरोको कोट लगाउदै
झिसमिसेमै म हिड्नु छ
मलाई मेरो आगनमा पुग्नुछ ।

सात्सल्ली ओर्लदै
फेरी सर्प झैँ बेरिदै
बादलको बख्खु लगाएर
म अबेर रात सम्म हिड्नु छ
मलाई मेरो आगन सम्म पुग्नु छ ।

लालीघाट तर्नुछ
मान्म उक्लिनु छ
तातो सेराबाडामा
चिसो मुग्लानका कथा सुनाउदै
तिलाको कलकल संगीत सुन्दै
संगिनी भेट्न नाग्म आइपुग्ने
हिमाको पछेउरीको किनारै किनार
अझै उत्तर तिरको यात्रा सोझ्याउनु छ
मलाई मेरो आगनमै पुग्नुछ ।

प्रिय काठे साघु
तिमि छौ या छैनौ
तिमि भएरै म पुर्ब तर्नुछ
झमक्क साझ परेको भएपनि
मलाई आज मेरै आगनमा पुग्नु छ ।

कैलु गाइ
चुर्के बल्ल (गोरु)
सुरी बिरालो
कक्क्क च्याखुरो
के तिमि सबै सन्चै छौ
म आइपुगे नि ,
म त मेरै आगनमा आइपुगे ।

ए सुनसरी स्याउ
मगमग धुपी
म तिम्रो पोथ्रा मुनि छु
देउ तप्प तप्प शित
म तिर्खाएको छु ।

तिम्रो प्रेमको प्याला
नचुमेको धेरै भो ,
म काकाकुल छु
म यहि प्रिय आगनमा छु ।

ए प्रिय आगन
आज तिमि छैनौ
आज मेरो बारी छैन
मलाई बिजुलीको झड्का सिकाउने
सिस्नो घारी छैन
गोठ छैन , खेत-खलियान छैन
अन्न पात छैन, बिस्कुन छैन ।

ए प्रिय मेरो आगन
म आइपुगेको छु
मन भरि माया
र , आखाभरी आशु लिएर
म तिम्रो डिलमा छु
र , तिमि मेरो दिलमा छौ ।


क्याटेगोरी : साहित्य


तपाईको प्रतिक्रिया दिनुहोस