Techie IT
×
गृहपृष्ठस्वास्थ्यपत्रकार पाल्पालीलाई बचाउन मृर्गौला दिने महामानवको खोजी गर्दै रेणुका

पत्रकार पाल्पालीलाई बचाउन मृर्गौला दिने महामानवको खोजी गर्दै रेणुका


साहित्यकार तथा पत्रकार वी.के. पाल्पालीको लागि मृर्गौला प्रत्यारोपणमा सहयोग गर्न पाल्पालीकी श्रीमती तथा पत्रकार रेणुका भट्टराइले याचना गरेकी छिन् । उनले सामाजिक सञ्जाल मार्फत यस्तो याचना गरेकी हुन् ।

आदरणीय मित्रहरु नमस्कार,

यहाँहरुको केही कौतुहल्ताको अन्त्य गर्नु जरुरी मानेर यो कुरा शेयर गर्दैछु । मित्रहरु २०७० साल साउनको १२ गते १२ बजे बागवजारको नेपाल वोर्डर साप्ताहिकको अफिसमा पत्रिकाकै काम गरिरहेका अवस्थामा साहित्यकार तथा पत्रकार मेरा श्रीमान् वी.के पाल्पालीको दुबै मिर्गौला फेल भएको थियो ।

सम्पूर्ण मेरा प्रयासहरु असफल भए पैसा पनि सकियो । र्मिगौला दिने कुनै आफन्तहरु नआएपछि आज सार्वजनिक रुपमै उहाँलाई बचाँउन आहन गर्दछु । वी.के. पाल्पालीलाई नयाँ जीवन दिन र छोरा छोरीको मुख हेरिदिन समेत अनुनय विनय गर्दछु । अझै देशका लागि सशक्त सिर्जना गर्ने देशको गहनालाई जोगाउँन । कोहि आउनुहोस् र्मिगौला दिने महामानव ।

आर्थिक अवस्था अत्यन्तै नाजुक भएका कारण र नेपालमा मिर्गौलाको उपचार सम्भव नहुने देखेपछि नेपाल पत्रकार महासँघ काठमाडौं शाखाले पहिलो विज्ञप्ती जारी गरी पत्रकार वी.के पाल्पाली बचाउँन आह्रन गरेको थियो । जसअनुरुप नेपालको उपचार असफल भए पछि २०७० मंसिरमा उहाँको थप उपचारका लागि भारतको नयाँ दिल्लीस्थित मेदान्त अस्पताल लगे । जीवनको अन्तिम स्वास फेरि रहनु भएको उहाँको अवस्थालाई हेरेर कसैले बाँच्ने अवस्थाको कल्पना समेत गर्नु भएको थिएन । पहिलो चरणमा अभियानवाट उठेको केहि रकम सहित मेदान्त अस्पताल मैले एक्लै लगेता पनि उहाँको गम्भिर स्वास्थ्यका कारण शकुसल नेपाल फर्काउने नसक्ने अवस्थामा म एक्लै विदेशी भूमिमा अत्तालिएर रोएकी थिएँ । तथापी साथीभाईहरुको साथ, हरपलको हिम्मतले मैल धैर्यता गुमाइन तर पनि आर्थिक अभावकै कारण उपचारलाई विचैमा छोडेर नेपाल ल्याउन विवश भए ।

त्यहाँको चिकित्सक मनिस जैनले उहाँको दुवै र्मिगौलाले काम गर्न छोडेकाले यथाशिघ्र र्मिगौला फेर्नु पर्ने सुझाए र त्यसका लागि २० देखि २५ लाख रुपैयाँ लाग्ने समेत बताए । ममा झनै अन्यौलताले बास गर्यो । त्यसपछि नेपाल फर्किएर सबै कुरा सार्वजनिक गदै आफैले र्मिगौला दिन तयार भई आर्थिक सहयोगका लागि अपिल गरेँ । मलाई सम्पूर्ण आमजनता, पत्रकार महासंघ, साहित्यिक संघसंस्था लगायत नेपाल सरकारबाट पनि ५ लाख रुपैयाँ उपलब्ध गराएर वी.के पाल्पाली बाच्नु पर्छ भन्दै असाध्यै स्नेह, सम्मानका साथ, देशविदेश रहनु भएका नेपाली दाजु भाइ तथा दिदी वहिनी सबैले सहयोग गरी आवश्यक रकम संकलन भयो । त्यसपछि म मेरो र्मिगौला दिन्छु भन्दै मेदान्त अस्पताल लिएर गएँ । उहाँको स्वास्थ्य अवस्थामा क्रमिक सुधार आएकाले अवको तयारी मेरो स्वास्थ्य परिक्षणबाट गर्नु थियो । त्यसैले मेदान्त अत्यन्तै महंगो अस्पतालमा मेरो परिक्षण नगरि नेपालमा नै गर्ने निर्णय गरी सम्पूर्ण शरीरको जाँच गरे ।

उहाँको र मेरो रक्त समुह एउटै भएकाले अरु समस्या नआउँने आँकलन गर्दै नयाँ जीवन दिन अत्यन्तै उत्साहित थिएँ । मेट्रो पोलिक्लिनिक थापाथलीमा गएर जचाएँ । डा. ज्याति भट्टराईलाई सिभिल अस्पतालको ल्याव टेष्टको रिपोर्ट देखाउँदा २०७० चैत्र २७ गतेको रिपोर्टले मलाई सुगरको रोगी भनेर प्रमाणित गर्यो । सायद जीवनकै असाध्यै पीडा भएको दिन थियो । कि दुबै र्मिगौला फेल सुन्दाको दिन भन्दा पनि दोब्वर पीडा अताल्लिए जसका कारण १५ दिनसम्म म कतै पनि ननिस्किएर रोएर बसे भने विरामीको अवस्था कस्तो भयो होला ? कल्पना गर्न समेत सकिदैन ।

रिपोर्ट हेरेर असंभव भन्दै फाइल फ्यालेको हिजो जस्तो लाग्छ । उहाँको उपचार ३ /३ महिनामा मेदान्त अस्पतालमा लगेर गराई रहेको कुरा सामाजिक संजालमा सार्वजनिक गरिरहेकै थिए । मित्रहरु, यहाँहरुलाई निराशा दिन मन लागेन र औषधीवाटै निको गराउने प्रयासमा लागेँ । चिकित्सकको सल्लाह अनुरुप अत्यन्तै महंगो औषधी चलाएर उहाँको र्मिगौलालाई क्रियासिल गराउदै आएँ । त्यस विचमा आफन्तलाई पनि र्मिगौला दिन अनुनय विनय सम्पूर्ण गरेँ तर कोहि पनि तयार नभए पछिको मेरो अरु कुनै विकल्प थिएन । यहाँहरुले दिनु भएको जिम्मेवारीलाई इमानदारीता पूर्वक निर्वाह गर्दे आएँ । श्रीमानको उपचारमा तल्लिन हुदाँ १० वर्षकी अवोध बालिका छोरीलाई छोडे जसका कारण आज छोरीकै र्मिगौला निकालेरै भएपनि उहाँलाई अझै जीवन दिउँ भन्दै थिए । तर यहाँ पनि भाग्यले फेरि प्रहारै गर्यो । र छोरी डिप्रेसनको शिकार भईन ।

वर्षको ३ /४ पटक मेदान्त उपचारमा जादा अत्यन्तै खर्च हुन्थ्यो तथापी पनि मैले केहि भनिन् । यति सम्म कि ६ महिने दुधे बालकलाई छोडेर उहाँलाई निरन्तर दिल्ली लगिरहेँ । एउटी आमाको अवस्था कस्तो थियो होला ? कल्पना समेत गर्न गाह्रो पर्छ । २०७३ साल चैत्रमा पूर्णंरुपमा र्मिगौलाले काम गर्न छोडेपछि डायलाइसिस नै जीवन लम्व्याउने अन्तिम आधर बन्यो । नेपालमा नै उपचार र डायलाइसिस गर्न थालिएको छ । अर्को कुरा पहिलो चरणको नेपालको उपचार असफल भए पछि आत्तिदै दिल्लीको मेदान्त पुर्याउँदा पुर्याउँदै पनि मान्छे त जोगाइयो तर दुबै खुट्टा नचल्ने नियति स्वीकार्नु पर्यो । हिप बोन समेत खराव भएका कारण सामन्य हिड्डुल समेत गर्न नसक्ने अवस्थामा हुनुहुन्छ ।

हिम्मत हारिन ह्चियरमै लिएर हिड्छु भन्दै र्मिगौला नै जोगाउन लागेँ । हाम्रो जीवनलाई सामन्यता तिर लैजान खोज्दै २०७१ सालमा विरामी अवस्थामा नै लेख्नु भएको महाकाव्य धरणीको प्रकाशनको संयोजन गरिदिए । अहिले आएर सम्पूर्ण मेरा प्रयासहरु असफल भए पैसा पनि सकियो । र्मिगौला दिने कुनै आफन्तहरु नआएपछि आज सार्वजनिक रुपमै उहाँलाई बचाँउन आहन गर्दछु । वी.के. पाल्पालीलाई नयाँ जीवन दिन र छोरा छोरीको मुख हेरिदिन समेत अनुनय विनय गर्दछु । अझै देशका लागि सशक्त सिर्जना गर्ने देशको गहनालाई जोगाउँन । कोहि आउनुहोस् र्मिगौला दिने महामानव ।

जजस्ले आजका दिनसम्म मलाई सहयोग सद्भाव दिदै हौसला प्रदान गर्नु भएको छ । सम्पूर्ण मित्र प्रतिनतमस्तक छु । उहाँको जीवन रक्षाकालागि गर्नु भएको अतुलनिय सम्मान प्रति सवैमा ऋणी रहने छु । यहाँहरुको सहयोग प्रति कृतज्ञ छु । साथै अज्ञानता वस मबाट हुनगएको भूलचुक तथा गल्ती कम्जोरी प्रति क्षमा याचना गर्दछु ।

रेणुका भट्टराई


क्याटेगोरी : स्वास्थ्य
ट्याग : #breaking, #hot


तपाईको प्रतिक्रिया दिनुहोस